السلام علیک یا عبدالله ابن الحسن علیه السلام

هر کس دلش به درد و بلا مبتلاتر است *** درخیمه گاه سینه او کربلاتر است

هیئت برایم از همه جا خوبتر ولی *** حال وهوای کرب و بلا با صفاتر است

ما با شب و فراق و غمیم آشنا ولی *** شام وغم و بلای حرم آشناتر است

وقتی برای کرب و بلا گریه می کنیم *** دعای فاطمه ما را سزاتر است

تو خیمه گاه سوخته را دیده ای ولی *** آتش به خیمه گاه حرم نینواتر است

در شعله غمش همه دلها که سوختند *** آن دل که شعله ور بشود کیمیاتر است

آتش گرفتیم که مَحرم به او شویم *** مُحرم شدن در آتش و غم والاتر است

ما شعله های مقنعه ها را چشیده ایم *** اماشرار معجر زینب فراتر است

زینت ز گوش دختر ما که نبرده اند *** ناموس کربلا ز ما با حیاتر است

ما پیکر مقطع الاعضاء ندیده ایم *** هر چه بیان کنیم از آن بوریاتر است

مرا خلیل روضه ارباب خواستند *** این انتصاب از همه ما را رواتر است

با تشکر از پایگاه اطلاع  رسانی خیمه دلسوختگان