به گزارش خیمه دل سوختگان به نقل از وبلاگ دوستداران حاج منصور ارضی بیانات گرانقدر حاج منصورعزیز در دهم آبان ماه 1390 درحسینیه صنف به شرح ذیل اعلام گردید:

بسم رب الحسین علیه السلام

حاج آقا منصور :

خدا شاهده اولین عرفه های که بعد از رحلت امام (ره) در حرم حضرت امام (ره) خوندیم 10 نفر بودیم. گفتم خدایا میشه این عرفه در ایران زنده بشه و مردم فیض ببرند، الحمدلله به این صورتی که الان شده دراومده و وظیفه ماست که باز هم نشر بدهیم.

شهر در فساده، مسئولین فرهنگی ما کار نمی کنند. تو وظیفه داری با سختی این دعا رو زنده کنی.

اهمیت محرم به این تظاهراتش است. اینکه دسته جات برای اقامه عزا میان تو خیابونها، بعضی ها برای توجیه و تغسیل خودشون میگن یک گوشه ای برو و آروم سینه بزن. ولی این نیست.

 

السلام علیک یا بقیة الله (روحی لک الفداء) – مناجات با حضرت حجت (عج)

 

دست ما نیست به چشم تو گرفتار شدیم *** همه اش کار خودت بود خریدار شدیم

خواب دیدیم که تو آمده ای اما حیف *** صبح شد با جگر سوخته بیدار شدیم

نظرت آمد و دیدیم گنهکاری رفت *** نظرت رفت، و دیدیم گنهکار شدیم

ذره ای شانه ما بار غمت را نکشید *** گرچه یک عمر به روی دل تو بار شدیم

حیف از عمر گرانمایه که خرج تو نشد *** شرمسار تو از این جمعه بسیار شدیم

ز علاج دگران درد بُوَد خوش ما را *** نظر لطف تو دیدیم که بیمار شدیم

واقعا جای سوال است که از بهر ظهور *** ما چه کردیم که اینگونه طلبکار شدیم

لحظه لحظه به خدا جای شهیدان خالی است *** حیف جامانده از آن غافله یار شدیم

آرزو هست ببینیم به این زودیها *** زائر نیمه شب صحن علمدار شدیم

 

با توجه به فرارسیدن موسم حج و ماه ذی الحجة و اهمیت آن، حاج آقا بعد از خواندن دعای این ماه به شرح فرازهایی از آن پرداختند.

اَللّهُمَ‏هذِهِ‏الْأَیَّامُ‏الَّتى‏ فَضَّلْتَها عَلَى الْأَیَّامِ وَشَرَّفْتَها،  خدایا این روزهائى است كه برترى و شرافتش دادى بر سایر روزها، وقتی در این دعایی که خواندنش در دهه اول ماه ذی الحجه بعد از نماز صبح و هنگام مغرب سفارش شده دقت می کنی می فهمی که این ایام واقعا با عظمت است. منتهی باید قدر این روزها رو دانست که ما نمیدانیم.

‏ [وَ] قَدْ بَلَّغْتَنیها بِمَنِّكَ وَرَحْمَتِكَ، و به لطف و رحمتت مرا بدانها رساندى، یعنی خدایا من نیامدم، تو منو رسوندی. ولی من نه گرسنه هستم و نه احتیاجی به این روزها دارم. خیلی درده ها.

در بهترین ایام باشی و استفاده نکنی. فکر نکن که حتما باید مشاهد شریفه مشرف شی تا یک چیزی بهت بدهند، نه! هر چی به دست بیاری در سختی هاست.

امام باقر علیه السلام در بین افراد گنهکار بود ولی درس خودش هم داد.در بین مردم نادان و جاهل زندگی می کرد یعنی در سختیهای اجتماعی، ولی کار خودش رو انجام میداد.

چرا در نماز شب می گی طال هجوعی و غل قیامی، چون این بدبخیته منه. لذا حضرت فرمود با کم خوردن و کم خوابیدن به جایی می رسی.

فَاَنْزِلْ عَلَیْنا مِنْ‏ بَرَكاتِكَ، پس‏ بركات خودت را بر ما فرو بار، رفقا، برداران، برکتی که از آسمان بیاد فقط باران نیست. هر خیری که به تو میرسه از آسمان میاد، هم زندگی داره و هم زنده شدن. اما باید بخواهی.

طرف قبل از اینکه وارد محل کار یا اداره اش بشه به چندین نفر نوکرم یا چاکرم میگه ولی یک دعای وسعت رزق که برکت داره یا حداقل بسم الله نمی گه.

تجلی صلوات در این اینجاست، تجلی روزه در این اینجاست، شما دعای امیرالمومنین  عرو بخونید، "لااله الاالله عدد الیالی و الدهور" چون حضرت به این حقیقت رسیده، ما هم می خونیم ولی دنبال اعدادش هستیم و می گیم عجب دعایی، بعضی ها هم که اصلا کاری ندارند که چه ماهی هستیم، اصلا عرفه ای هم هست.

خدا شاهده اولین عرفه های که بعد از رحلت امام (ره) در حرم حضرت امام (ره) خوندیم 10 نفر بودیم. گفتم خدایا میشه این عرفه در ایران زنده بشه و مردم فیض ببرند، الحمدلله به این صورتی که الان شده دراومده و وظیفه ماست که باز هم نشر بدهیم.

سعی کنید این دعای عرفه ابی عبدالله ع رو در این شهر غریب زنده کنید. غریب به معنای خیلی چیزهاست، شهر در فساده، مسئولین فرهنگی ما کار نمی کنند. تو وظیفه داری با سختی این دعا رو زنده کنی. این گنج پنهان رو بیاری بیرون و به مردم نشان بدهی. بعد عید قربان، عید غدیر تا محرم.

اهمیت محرم به این تظاهراتش است. اینکه دسته جات برای اقامه عزا میان تو خیابونها، بعضی ها برای توجیه و تغسیل خودشون میگن یک گوشه ای برو و آروم سینه بزن. ولی این نیست.

وقتی با لباس مشکی بیرون میای مردم رو بیدار می کنی. لباس مشکی ابی عبدالله پرچم همراه توست.

در این دعا که گفته فَضَّلْتَها عَلَى الْأَیَّامِ به شرطی که برای خدا خرج بشه.

قوم بنی اسرائیل که در ظاهر آیه قرآن قوم برتر بوده (باطن آیه چیز دیگری است) با نافرمانی خدا و قدر ندانستن این برتری به گوساله پرستی رسیدند و الان شما میبینید که این رژیم صهیونیستی چه جنایاتی در دنیا داره انجام میده و فقط منحصر به ایران نیست. چون خودش هم فهمیده که محکوم به نابودیه ولی قصد دارند همراه خودشون دیگران رو هم نابود کنند و این خاصیت غده سرطانیسیت که در تمام دنیا ریشه بدواند و اگر این غده از بین برود باز آثارش باقی بماند، ولی تا مردم بیدار نشوند فایده ای نداره، این بیداری باید اسلامی باشه نه بیداری غیر اسلامی تا اثر داشته باشه.

انشاءالله روز یک شنبه که عرفه است تشریف بیارید و با خودتون وسیله هم بیارید تا اگر هوا سرد شد یا بارون اومد مشکلی پیدا نکنید. در اون روز دعا میکنیم انشاءالله ذلت آمریکا و اسرائیل بیشتر بشه و توفیق بندگی ما و دوستانمون هم بیشتر بشه.

در آخر، ادعیه این ماه، 2 رکعت نماز بین مغرب و عشاء، دعای امیرالمومنین ع رو بخونید که بهترین هدیه رو خدا تو این ایام میده و خود خدا هم بهترین هدیه رو ولایت حضرت حجت علیه السلام قرار میده.

خوش به حال کسی که بیشتر یاد قبر و قیامتش هست، به یاد امام زمانش هست. مرگ خیلی نزدیکه بچه ها،

گرگ اجل یکایک از این گله میبرد *** این گله را ببین که چگونه می چرد

و بهترین راه برای رسیدن به امام زمان ابی عبدالله است. وقتی که میگی حسین (ع) آقات که پشت کرده بر می گرده نگاهت می کنه.

خدایا به حق حضرت زهرا سلام الله علیها معرفت روز عرفه رو نصیب ما بفرما.

روضه امروز، هر که دارد هوس کرب و بلا با یک صلوات بسم الله . . .

السلام علیک یا محمد ابن علی ایها الباقر علیه السلام

باید گریست با همه ناله دارها *** بر کربلا و غافله یادگارها

تنهاترین امام که مانده بی کربلا *** رنجی کشیده از همه روزگارها

می گفت با هزار گِرِه از گلوی زخم *** با هر بهانه ای سخن از بی قرارها

می گفت با کنایه که من دیده ام به چشم *** آتش به خیمه ها و شروع فرارها

من دیده ام که راه به اطفال بسته بود *** سر بود و سنگ و سیلی سخت سوارها

دیدم به چشم خویش که دستان اجنبی *** معجر کشید از سر عصمت مدارها

دیدم که رحم در دل بی رحمشان نبود *** مزدورها در طمع گوشواره ها

دیدم شرارِ دامن آتش گرفته را *** آن شب که شد ستاره هم آغوش خارها

از چشمهای هیز چه گویم در این مسیر *** از کوفه تا به شام امان از شکارها

با شعر و طنز و طعنه به ما لطمه می زدند *** چون تیر کینه بود تمام شعارها

با اینکه زخم نیزه جگرهای ما درید *** آه از هجوم زخم زبان و نثارها

هورا کشان رسیدن ما را ثنا زدند *** با پایکوبی از صدای هَوارها

من در تمام عمر که یادم نمی رود *** آن راسهای نیزه سوار نگارها

ما را چنین خرابه نشینی روا نبود *** با جامه های پاره و تحقیر بارها

هفتاد و دو شهید مطاع قلیل ماست *** آن کشته های بانی این اقتدارها

ما ارث غم ز فاطمه داریم یادگار *** این ارث های بماند و این یادگارها

زهر جفا به پیکر من مرحم است و بس *** زخم جگر دوای تمامی کارها

خاک بقیع مدفن زهراییِ من است *** کرب و بلای ماست به گوشه کنارها

تا روز انتقام خدایم گواه من *** یاری کنند اشک مرا خیل یارها