السلام علیک یا حجة بن الحسن – مناجات با حضرت حجت (عج)
کاش در عشقم صداقت داشتم *** بحر دیدارش لیاقت داشتم
جای حب نفس و دنیا دوستی *** کاش با یارم رفاقت داشتم
کاش اهل ذکر و نجوا می شدم *** با گل تسبیح عادت داشتم
تا به کی تشویش دارم از گناه *** کاش یک شب خواب راحت داشتم
کاشکی در بین دنیای شلوغ *** خلوتی بحر عبادت داشتم
کاش بودم سر به فرمان ولی *** از امام خود اطاعت داشتم
کاش بودم همنشین اولیاء *** از گنهکاران برائت داشتم
پای آن پیمان که با رب بسته ام *** کاش قدری استقامت داشتم
در هیاهوی زمانه گم شدم *** من که از جبهه روایت داشتم
کاش بودم لایق دیدار یار *** در دلم شوق زیارت داشتم
من که از جاماندگانم ای دریغ *** کاش سهمی از شهادت داشتم
جلوه آه سحرهایم چه شد *** آرزوی وصل آقایم چه شد
در ادامه شرح فراز: "اللهم اجعلنی فی مقامی هذا ممن تناله منک صلوات و رحمة و مغفرة" حاج آقا بیانات عمیق و زیبایی فرمودند:
در این فراز دقت کنید که می گی "اللهم اجعلنی فی مقامی" و در جای دیگه در زیارت صحبت از موطن و موقف می کنی (موطن و موقف وقف فیه نبیک)، یعنی این جایگاه و هیئتی که هستی خانه ابی عبدالله، خانه پیغمبره و به همین خاطر این مقام و جایگاه با ارزشه.
حالا از خدا می خواهی که این مقام برایت مقام صلوات بشه. بعضی ها صلوات میفرستند ولی مقام بعضی انقدر بالا میره که در معرض صلوات قرار می گیرند که براشون صلوات فرستاده میشه مثل اهل بیت. مثلا برای علما و شهداء صلوات می فرستی و اینجا هم از خدا همین رو می خواهی، می گی به من مقامی بده که به مقام صلوات برسم.
بر می گردم به حرف آقا که دیروز صحبت فرمودند. خود حج یک موقفی است که طبق فرمایشات حضرت آقا همه فرائض عبادی رو داره. نماز، روزه، خمس، زکات که همان انفاقه. منظور از روزه هم همان امساک کردنه. در ماه رمضان 8 یا 9 مورد رو امساک می کنی ولی در حج 28 مورد که به گفته بعضی بزرگان 24 مورد رو باید امساک کنی و حتی از حلال ترین چیزها هم امساک میکنی تا به یک حقیقتی برسی، به اون ذکر حقیقی برسی.
اگر انسان با قرآن و نماز مشغول باشه و دنبال درد مسلمین هم باشه و پیام بیداری اسلامی رو به یک مسلمان برسونه، اینجوری میتونه سیر به سمت خدا داشته باشه و انقطاع پیدا کنه و همونطوری که در زیارت شعبانیه از خدا می خواسته بشه.
شب جمعه عرض کردیم که بعضی ها موسی بن عمرانی وارد ماه ذیقعده و در نهایت ذیحجه می شوند یعنی از رجب و شعبان و رمضان خودشون رو آماده می کنند تا شوال و در نهایت در ماه ذیقعده آماده پرواز به ماه ذیحجه می شوند ولی بعضی دیگه هم مانند سامری وارد می شوند. غفلت ما رو بیچاره کرده. کیه که اینجوری حج بره؟
بزرگان سفارش کردند که در این دو ماه موهای سر و صورتت رو اصلاح نکن و وارد ماه ذیحجه شو، حالا می گردند دنبال یک فتوایی که تراشیدن سر رو تو حج واجب ندونه که توی محل کارشون خراب نشن. گویا از سفر جاهلیت برگشته.
اگر این دقت ها رو داشته باشی کربلایی میشی و کاروان رو میبینی که از مکه به طرف کربلا خارج میشه.
حرفهای دیگرو هم توی روزنامه ها و سایتها و جاهای دیگه می خونید و لزومی نداره بگیم. اون روزی که ما گفتیم، خندیدند.
الان این یهودی امت یک ستاد خبری درست کرده، میگه امروز من رو زدند، فردا ممنوع الخروج هستم، بعد یک مرتبه سر از آمریکا در میاره. به امضاء این فرد تمام اختلاسها و این جنایات شده.
بگذریم، حج خودت رو خراب نکن. فقط بدون این نفرینهایی که در عاشورا خوندی مستجاب شد. اینکه خوندی ". . . و آخر تابع له علی ذلک" مستجاب شد. دستها رو شد.
مواظب خودت باش. واکسن سرماخوردگی میزنی ولی مواظب چشمهات نیستی که اشکت رو گرفتند. امام رضا می خونم، گریه نمی کنی. امام حسین می خونم گریه نمی کنی. چشمت چی شده. لااقل برای چشمهات انفاق کن. برو مشهد باب الجواد التماس کن برای چشمهات.
خدایا به همه وجود ما و نسل ما به نور حسین (ع) برکت بده.با تشکر از پایگاه اطلاع رسانی خیمه دلسوختگان
+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم مهر ۱۳۹۰ ساعت 23:5 توسط علی
|